Seks, fastfood en opera bij Zauber ohne Flöte

Dagblad Tubantia

5/6/2008

door Ellen Kruithof

De Zauberflöte in een uurtje, waarbij de volgorde van het

oorspronkelijke verhaal niet aangehouden wordt? Het klinkt als een

onmogelijkheid, maar Jeremy Carnall en Jim Lucassen kregen het voor

elkaar door de vier hoofdrolspelers te situeren in een kleedkamer

voordat de ‘echte’ opera zal gaan beginnen. Ook aanwezig waren drie

dames in shirts van de Nationale Reisopera, druk met het klaarzetten

van spullen, koffiezetten en strijken.

De handelingen in de kleedkamer waren verrassend alledaags, zo kwam

Pagageno (Norman Patzke) op met een zak fastfood, terwijl hij de

werkende dames lastig viel. Deze dames waren overigens niet te

beroerd om een compromitterende polaroid van Tamino (Erik Slik) aan

Pamina (Simone Riksman) door te spelen, waardoor zij helemaal in de

put raakte. Om een lang verhaal kort te maken: Tamino en Pamina én

Papageno en Papagena (Bernadeta Astari) kregen elkaar.

Veel verder gingen de overeenkomsten met de opera van Mozart niet,

want in de versie van RAP klonk op dat moment een omroepstem dat de

voorstelling over tien minuten zou beginnen. Het was een vondst van

de regie om de decorstukken in theaterboxen in plaatsen. Deze kisten

konden zonder brute kracht het podium op- en afgereden worden en een

kist kon ‘alles’ bevatten.

Er waren vier kaptafels met de gebruikelijke lampen rond de spiegels,

maar andere kisten waren gevuld met een kleerkast, een keuken, een

naaimachine en zelfs een toilet. Alles was verrijdbaar en open te

klappen. De zangers staan allemaal aan het begin van een mooie

carrière, kwalitatief was het erg goed. De stemmen verschilden

onderling wel, zo was de sopraan van Simone Riksman al bijna te

‘groot’ voor haar medespelers en het kleine Concordia.

Zij leek toe aan het grotere werk, terwijl de andere stemmen prima

pasten in het volle theatertje. Dirigent Jeremy Carnall zorgde voor

een welkome aanvulling in klankkleur door ook cello te spelen. In

plaats van seks, drugs en rock’n-roll werd het seks, fastfood en

opera. Hoewel het eigenlijke verhaal niet aan bod kwam, had Zauber

ohne Flöte het luchtige, grappige en de vaart van de oorspronkelijke

Zauberflöte. Het was goed gedaan, er werd erg goed gezongen en

gespeeld.