Siegfried

Richard Wagner 1813-1883

Zweiter Tag des Bühnenfestspiels Der Ring des Nibelungen (1871)

op tekst van de componist

Met Siegfried vervolgen dirigent Ed Spanjaard en regisseur Antony McDonald hun uiterst succesvolle ‘Enschedese Ring’, dit keer weer orkestraal ondersteund door het Orkest van het Oosten.

Binnen de cyclus Der Ring des Nibelungen neemt het verhaal van de jonge Siegfried

de plaats in van een intermezzo. Tussen de hartstochtelijke romantiek van Die Walküre en de inktzwarte dramatiek van Götterdämmerung is Siegfried een verfrissend sprookjesverhaal over draken, sprekende vogeltjes en een schone slaapster die wakker moet worden gekust. Dit werk van Richard Wagner bevat bovendien een aantrekkelijke dosis vrolijke en soms zelfs komische momenten.

Ver van de bewoonde wereld heeft de dwerg Mime het weeskind Siegfried, de zoon van Siegmund en Sieglinde grootgebracht. Mime hoopt dat de jongeman, die voor niets of niemand bang lijkt te zijn, de draak Fafner zal doden en de Ring zal heroveren. Daartoe heeft de jongen een zwaard nodig, maar meestersmid Mime is niet in staat de stukken van Siegmunds zwaard Nothung aaneen te smeden. Dat doet Siegfried uiteindelijk zélf. Wanneer de jongeman de wijde wereld intrekt, volgt Mime hem heimelijk. Wanneer Siegfried Fafner heeft gedood probeert Mime de jongen te vergiftigen en hem de Ring te ontfutselen, maar Siegfried doorziet het plan en doodt de dwerg. Een vogeltje vertelt hem dat op een met vuur omringde rots een vrouw ligt te slapen. Siegfried gaat op weg maar wordt tegengehouden door een in een grijs gewaad geklede figuur met een speer. Deze Wanderer is in werkelijkheid Wotan. Nadat Siegfried diens speer aan stukken heeft geslagen moet de Wanderer de jongen laten gaan. De vlammen doven en wanneer Brünnhilde ontwaakt, bloeit de liefde tussen hen op.