Algemeen Dagblad

2 april 2009

door Oswin Schneeweisz

Halfbakken Fidelio van Beethoven bij Reisopera

Sinds de flop bij de première in 1805 is het nooit meer goed gekomen met Beethovens enige opera Fidelio. Ook bij de Nationale Reisopera blijft het resultaat ondermaats.

Je vraagt je af waarom een gezelschap als de Reisopera zo'n veeleisende productie op het speelplan heeft gezet. Alleen met de

beste stemmen, het beste orkest en een topregisseur valt van Fidelio iets te maken. Als je die middelen niet hebt moet je er niet aan beginnen.

Beethoven was geen operacomponist. Je hebt een fantasierijke regisseur nodig om de theatrale bloedarmoede, waaraan Fidelio lijdt, te compenseren. Regisseur Monique Wagemakers levert echter een oubollige regie, verpakt in een modern jasje.

Veel beter is het ook niet in de orkestbak. Daar 'rommelt' het Noord Nederlands Orkest zich door de partituur heen. Met een dergelijke massieve, slordige en weinig kernachtige klank kun je in deze tijd niet meer aan komen zetten.

En de zangers? Hetzelfde verhaal. Geen enkele solist maakt indruk. Peter Wedd en James Cresswell zijn als Florestan en Rocco nog het meest overtuigend van het stel. Lisa Livingston (Leonore) zingt alsof haar stembanden voortdurend op springen staan: van alles te veel.

Gelukkig is er nog het koor van de Nationale Reisopera. Dat scoort in de laatste minuut met een oor- en oogstrelende finale het winnende doelpunt.