Adriano Banchieri (1568-1634) en anderen

La Barca

Een madrigaalkomedie (1605)

Een schip vol mensen van allerlei pluimage. Ze begrijpen elkaar niet, vinden elkaar raar, hebben verschillende gewoontes, voorkeuren en opinies. Een mengelmoes van culturen, religies, talen en dialecten. Samen eten, drinken, slapen en vooral: de tijd doorkomen, dat is het devies. Als daar maar geen ruzie van komt. Het schip vaart uit voor een tocht over oneindige oceanen en woeste zeeën maar lijkt haast niet vooruit te komen. Om het ijs te breken begint iemand een verhaal te vertellen, een ander maakt muziek. Enkele passagiers vragen zich af of ze mee zullen zingen. Iemand imiteert het dialect van een ander en die lacht weer om de eetgewoonten van de volgende. Als ze nou maar niet wéér kwaad worden! Maar zover komt het niet. Nee, ze lachen, ze drinken en beginnen te dansen. Ineens lijkt het alsof het schip sneller vaart dan ooit tevoren. Wanneer de bestemming is bereikt, is het wonder geschied. Volslagen vreemden zijn vrienden geworden: allemaal anders en toch één.

Dit is in een notendop het verrassend actuele verhaal van La Barca di Venetia per Padova, een komische madrigaalopera uit 1605 van de Benedictijner monnik Adriano Banchieri. In een spetterende familievoorstelling met watervlugge changementen creëren zangers, acrobaten, dansers, acteurs en instrumentalisten hilarische taferelen, misverstanden en ontroerende momenten. Met als uitgangspunt de Commedia dell’ Arte van Banchieri’s tijd plaatst de jonge Spaanse regisseur Adrian Schvarzstein het verhaal in het hier en nu. Niet de typische maskers maar de manier van acteren is bepalend voor deze voorstelling. De artiesten wisselen met simpele middelen vliegensvlug van personage en richten zich direct tot het publiek. De toeschouwers zijn per slot van rekening de ware passagiers van deze boottocht.

La Barca bestaat uit twintig opwindende madrigalen die worden afgewisseld met korte dialogen en muziek van componisten die Banchieri in zijn komedie aanhaalt of parodieert: Marenzio, Gesualdo en Rossi. Door een hechte band te smeden tussen La Barca en muziek van tijdgenoten werpt muzikaal leider Gabriel Garrido een nieuw licht op dit kleinood van de polyfone muziek, dat als een sleutel tussen twee tijdperken alle elementen bevat die korte tijd later de glorie van de opera zouden gaan uitmaken.

La Barca is een coproductie van stichting Kassiopeia Music, de Nationale Reisopera en Cultureel Centrum De Bogaard (Sint-Truiden; België).