Platée
Ballet-Bouffon in drie bedrijven en een proloog op tekst van Adrien-Joseph Le Valois d’Orville (1745) Aan lef ontbrak het Jean Philippe Rameau bepaald niet. Hij debuteerde op vijftigjarige leeftijd als operacomponist in het wespennest dat Parijs in het midden van de achttiende eeuw was. Hij veroorzaakte daarmee een heftig en langdurig conflict tussen de aanhangers van de oude opera van Lully en de hervormingsgezinde ‘Ramoneurs’. Het liet hem ogenschijnlijk koud. Zonder blikken of blozen componeerde hij voor de bruiloft van de Dauphin met Maria Theresia van Spanje zijn opera Platée. Deze van oorsprong Griekse fabel vertelt het relaas van de ijdele maar afzichtelijke moerasnimf Plataea die zich inbeeldt dat oppergod Jupiter werkelijk in haar is geïnteresseerd en zich daarmee de woede van diens echtgenote Juno op de hals haalt. Tijdgenoten laten ons weten dat de bruid van de Franse kroonprins alles behalve aantrekkelijk was. Toch werd Rameau’s opera op last van de koning in Versailles opgevoerd. Dat de koning Rameau niet bestrafte maar hem zelfs tweeduizend Livres toezond, geeft te denken…. Het werk stelt de hoofdrolvertolker in staat zijn tragi-komische talent volledig uit te buiten in deze fantastische travestierol. Rameau’s Platée is een meesterwerk vol opwindende, grappige en wrange momenten. Recensies 2002 Dat deze Platée regelmatig een onderbuiklach oogst, komt door de nauwe wisselwerking tussen muziek en toneel. Mercurius berijdt zijn stokpaardje op de maat van de muziek, Amor en Jupiter zwieren een hoofse dans in botsautootjes en de balletten zijn door de choreograaf Ton Lutgerink ingevuld met afwisselend gracieuze en stoere dansen. Mischa Spel, NRC-Handelsblad, 31-8-2002 Van het ballet-bouffon Platée werd een hilarische en uitermate geestige versie gemaakt. Platée: douze points! Peter van der Lint, Trouw, 3-9-2002 |
|
|---|---|
|
|
|
|