Friesch Dagblad

Door Gerben Bergstra

Indrukwekkende ‘Nabucco’ door de Nationale Reisopera

Liefde en macht overheersen in de opera Nabucco van Verdi, een van zijn meest succesvolle opera’s. Verdi componeerde deze opera naar een libretto over de Babylonische ballingschap. De opera vertelt het dramatische verhaal van de Babylonische koning Nabucco, zijn dochter Fenena en zijn stiefdochter Abigaile. Beide dochters vechten om de macht en zijn tevens elkaars rivalen in de liefde. Fenena is de lieveling van haar vader, maar zij heeft ook de liefde van Ismaele, de boodschapper van de Hebreeërs. Abigaile onderneemt alles om de macht te grijpen en zich van vader en zus te ontdoen. Dat lukt haar ook. Maar in de laatste scène moet ze haar verlies toegeven. Nabucco wordt weer koning en smeekt Fenena om vergiffenis.

Tevens schildert deze opera de vertwijfelde pogingen van het joodse volk om te overleven tijdens deze ballingschap, waarin ze ook slagen, want Nabucco geeft ze aan het slot toestemming naar hun vaderland terug te keren. Verdi wist met zijn muziek de conflicten in het verhaal op geniale wijze aan het licht te brengen. In een hartverscheurend slotkoor wordt bezongen hoe het goede uiteindelijk het kwade overwint. Schrijnende aria’s De opera is vooral bekend geworden door het beroemde Slavenkoor. Naast dit hoogtepunt zijn er nog meer zoals het gebed van Zacharias dat slechts begeleid wordt door een cello, en ook de schrijnende aria’s van Nabucco in de gevangenis, die zichzelf tot God had uitgeroepen, en het pijnlijke duet met zijn machtsbeluste dochter.

Ook gisteravond waren dit in de voorstelling door de Nationale Reisopera schitterende hoogtepunten, die zeer indringend werden gezongen. Het werk is groots opgezet met veel personen op het toneel. In de enscenering was gekozen voor actualisering die naargeestig oogde. Regisseur Tom Albery liet de opera spelen in een soort verwaarloosde kale fabriekshal met afbladderende wanden. Zijn keuze het joodse volk van 600 jaar voor Christus te laten verschijnen in kostuums die deden denken aan een Oost-Europees getto uit de jaren dertig van de vorige eeuw en de Babyloniërs in okergele Mao-jasjes en Castro-petjes was confronterend. Dit spoorde niet met wat je op de tekstbalk las. Dat moest wel wennen. Sommige scènes riepen associaties op met beelden uit de Tweede Wereldoorlog.

Beide partijen waren ook bewapend. Toen de geweren door een luik naar

boven werden gehaald dacht je eerder aan een verzetsgroep uit de

oorlog dan aan Babylonische ballingschap. De voorstelling had een sterke rolbezetting. De rol van Abigaile is bijzonder zwaar, maar door de Russische sopraan uitstekend gezongen. Ook de zangers van de kleine rollen waren ieder voor zich mooi en overtuigend. Het koor dat prachtige muziek van de componist kreeg aangereikt, maakte grote indruk. Dirigent William Lacey had Het Gelders Orkest en de zangers op het podium uitstekend onder zijn directie. Daardoor was het, ondanks de genoemde bezwaren, een indrukwekkende voorstelling die vanaf het begin tot eind boeide.