Friesch Dagblad

Door Dingeman van Wijnen

25 november 2009

Componist Haydn met twee gezichten

Een fantastische avond, om maar met de deur in huis te vallen. Die verzorgde de Nationale Reisopera in de Drachtster Lawei met een zeer bijzonder Haydn-programma. Daarbij was Haydn zelf buiten kijf de grote ster. Maar dat kon hij zijn dankzij een fabelachtig spelend Combattimento Consort, een schitterend zingend koor van de Reisopera, prima solisten, regie en decor en de bezielende muzikale leiding van Jan Willem de Vriend.

De Haydnavond van de Reisopera biedt in feite twee concerten voor de prijs van één. Een avond met twee gezichten. Twee keer helemaal Haydn, maar in een totaal verschillende setting. Je zou denken dat twee zulke helften niet te combineren kunnen zijn, en als je terugkijkt, is het ook een wat wonderlijke combinatie. Maar ik denk niet dat iemand één van beide helften had willen missen.

Voor de pauze klonk de Schöpfungsmesse. Schöpfungsmesse? Gecomponeerd door Luigi Gatti. Luigi Gatti? Stelt u zich een complete miszetting van Haydn voor: Kyrie, Gloria, Credo, Sanctus, Benedictus en Agnus Dei. En de muziek, die is een feest van herkenning, want dat is de muziek van Die Schöpfung. Omgewerkt en door elkaar gehusseld zodat de woorden van de Latijnse mistekst er in passen. En wat heeft Gatti dat knap gedaan. Het werk overtuigt volkomen. Niet alleen als het Ehre sei Gott tot Gloria wordt; dat zie je nog wel voor je. Maar In holder Anmut stehn als Agnus Dei is een heel ander verhaal. Niet iedereen zal dat mee kunnen maken, maar ik genoot er van, zeker als het zo volkomen overtuigend gezongen en gespeeld wordt.

In de mis van Gatti/Haydn heeft de alt vrijwel niets te doen. Begrijpelijk, want in Die Schöpfung zit helemaal geen alt. In de opera na de pauze kon Judith Gennrich zich revancheren. Dat deed ze, al kwam het allemaal nog wel een beetje traag op gang. In de regie gebeurt niet zo veel, en de recitatieven moeten toch wel door hele goede zangers gedragen worden om de aandacht goed vast te houden. In feite kwam de zaak pas tot leven toen de mannen het toneel betraden. Vooral Martijn Cornet wist de muziek naar het publiek toe te dragen, en hij nam de anderen mee -voor zover dat nodig was, want het vervolg maakte duidelijk dat deze zangers aan hun rollen gewaagd zijn. Toen er in de finale vervolgens ook visueel nog een geweldig

feestje gebouwd werd, kon de avond niet meer stuk.

Het concert is op 1 december nog te zien in Stadsschouwburg Groningen.