Het wilde kind, Junglebook en Tarzan verenigd in één opera

Een meeslepend humoristisch sprookje over het romantische geloof in het paradijs, het tragikomische verlies van de onschuld en de kennismaking met de dwingende omgangsvormen, die horen bij een bewoonde wereld.

Regisseuse Annechien Koerselman aan het woord

“Een sprookjeseiland”, noemt Annechien Koerselman de locatie waar Haydns opera L’isola disabitata zich afspeelt. “Tegenwoordig in onze ‘vastgelegde en georganiseerde’ wereld zou dit eiland het ideale toevluchtsoord zijn voor iedereen die wetten en regels wil ontvluchten”.

Annechien Koerselman regisseert op verzoek van de Nationale Reisopera de opera L’isola disabitata van Haydn. Naast de opera is in dit avondvullende Haydnprogramma de Schöpfungsmesse in A van Luigi Gatti te horen.

“Het is een prachtig, ontwapenend stuk”; volgens Annechien. “Twee zussen, Costanza en Silvia, zijn achtergelaten op dit sprookjeseiland. De kersverse man van Costanza, de oudste van de twee, is gegrepen door piraten. Costanza denkt dat Gernando haar heeft bedrogen en in de steek gelaten. Geen aanleiding voor palmbomen, wit zand en zonneschijn dus, maar een oerwoud, onbewoond, onbekend en grijs”.

Wetende en onwetende

De twee zussen leven ieder op hun eigen manier hun leven. Het contrast tussen het wetende en onwetende wordt bijzonder duidelijk. Costanza, de wetende, houdt met pijn en moeite hoop op beter, op basis van haar herinneringen aan liefde en beschaving. Ooit moet ze deze grijze wereld toch weer kunnen ontvluchten. Silvia echter is als baby op dit eiland gekomen en kent geen ander leven, noch andere kleuren. Zij beschouwt het onbewoonde grijze eiland als ‘haar wereld’.

“Een prachtig gegeven”; vindt Annechien, “De ideale onbedorven mens, zoals Jean-Jacques Rousseau ooit in zijn boek Emile ou de l’éducation beschreef. Opgroeien in de natuur en verstoken gebleven van elke vorm van cultuur, misbruik en machtsvertoon. Daarom spreekt het thema van L’isola disabitata ook zo tot de verbeelding”, voegt Annechien toe. “Eigenlijk zijn ‘Het wilde kind’, ‘Junglebook’ en ‘Tarzan’ verenigd in deze opera. Het toont het leven van een onbezorgd speels kind in de jungle van het onbewoonde eiland. Met de dieren en haar eigen fantasie als vrienden is ze volmaakt gelukkig”.

Wonder

“Zoals in ieder sprookje gebeurt het: een wonder”, vertelt Annechien met een glimlach: “Gernando keert terug op het eiland. Hij heeft zich, samen met zijn vriend Enrico, eindelijk van de piraten weten te bevrijden en komt terug om zijn geliefde te zoeken. Vanaf dat moment wordt L’isola disabitata een opera vol humoristische misverstanden. Want met de komst van de mannen infiltreert ook kleur en beschaving in de natuur.

Silvia komt in aanraking met een heel andersoortig avontuur: dat van de liefde. Op zeer komische wijze zijn we getuige van het begin van haar verlies van de onschuld en haar kennismaking met aspecten als verliefdheid en trouw. Zonder er bewust van te zijn, zet ze haar eerste stappen in de volwassenheid.