25 januari 2011

Poulenc beklemmend

NRC Handelsblad

24 januari 2011

door Kasper Jansen

Poulenc beklemmend

De Reisopera combineert twee operaatjes over vrouwen met liefdesproblemen tot een onderhoudende voorstelling met maximaal

contrast. La voix humaine (1959) van Francis Poulenc is de tragische

monoloog van een vrouw die telefoneert met haar vertrokken minnaar en

te gronde gaat. In het komische L'heure espagnole (1911) van Ravel

heeft de vrouw van een Spaanse klokkenmaker minnaars bij de vleet.

De sopraan Maria Ewing, decennia lang een ster op de belangrijkste

operapodia ter wereld, maakt in La voix humaine een bijzonder sterk roldebuut. In de enscenering van voormalig tentor Laurence Dale krijgt haar

expressieve interpretatie van de tekst van Cocteau psychologische,

zelfs psychiatrische dimensies. Met een spiegel als achterwand is

haar wanhopige telefoongesprek een confrontatie met zichzelf.

Geleidelijk aan blijkt haar monoloog de fantasie van een vrouw met

verlatingsangst. De aanwezigheid van de schimmige, zwijgende minnaar

op het podium roept vragen op. Wat is werkelijkheid, wat waan, wat

waarheid? Het slotbeeld herhaalt het begin: een vrouw, schijnbaar

dood op de vloer, klaar om haar ellende opnieuw te beleven. Het is

een beklemmend, eeuwigdurend ritueel in de stijl van Harold Pinter.

In het kluchtige L'heure espagnole verstoppen de minnaars zich in

staande klokken. Dat is leuk, maar het kan nog leuker.